Crisisopvang vluchtelingen

Zo…. na ruim twee weken op planeet ‘crisisopvang’ geweest te zijn, land ik weer langzaam op aarde. Wát een ervaring! Ik ben er enerzijds blij mee, het vormt mij als mens. Anderzijds had ik gewild dat dit niet nodig had hoeven zijn. Crisisopvang is m.i. nóg verder traumatiserend voor hen die al zoveel hebben meegemaakt.
De ontwikkeling van de kinderen wordt m.i. nog verder verstoord.

Het overgaan van sporthal naar sporthal, de vollédige afhankelijkheid, echt in álles, van je ‘gastheren en -dames’, het verstoken blijven van structureel onderwijs, de voortdurende onzekerheid waar je over een week zult zijn…..
Daarbij komt nog dat zij bij ons met 185 mensen op een beperkt aantal vierkante meters moesten leven in een mix van allerlei nationaliteiten en religies. Mensen uit landen die ‘thuis’ in oorlog zijn die hier in 1 ruimte leven en soms zelfs vlak naast elkaar moeten slapen.

“Linda, in Syrië koken wij 6 keer per dag. Ik mis het koken. Als ik ga slapen heb ik honger want ik ben niet gewend om 18 uur te eten en dan niks meer te krijgen tot de volgende ochtend 8 uur.”

Ondanks alles waren de negen dagen fijn. Wij probeerden de vluchtelingen rust, regelmaat, stabiliteit, gezondheidszorg en veiligheid te bieden. De mensen waren aardig en hielpen hard mee om hun verblijf zo prettig mogelijk te maken. Er werd dankbaar gebruik gemaakt van de activiteiten die werden aangeboden. De Nederlandse les in de ochtend zat bomvol, kinderen gingen graag naar school of de peuterspeelzaal, de vrouwen genoten van de dansavonden met vrouwen uit de buurt en het ‘breicafé’ bij de wasmachines. De heren voetbalden fanatiek in de naastgelegen sporthal of op het handbalveld. Een groot deel van Langedijk heeft zich als vrijwilliger ingezet of leefde mee door te sponsoren of te doneren. De verbinding was voelbaar.

Vluchtelingen zijn niet zielig en hoeven niet te worden gered. Ze hebben een keus gemaakt of moeten maken om deze stap te zetten. Wij kunnen hun lot niet dragen. Dat vragen zij ook niet van ons.
EN ze hebben recht op een menswaardig bestaan, op iets meer zekerheid. Ik hoop dat de regering zich nog beter in gaat zetten voor meer langdurige verblijven en de vluchteling ALS MENS daarbij in ogenschouw neemt. Opvang in een sporthal is in vele opzichten geen oplossing.

Gisteren vertrokken de vluchtelingen naar hun volgende sporthal. Voor sommigen al hun 10e.

Post navigation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *