Durf te leiden.

Vorige week zat ik in de roeiboot op de boeg. Voor mij 2 andere roeiers en de ‘Stuur’. Zo’n boot kan dan best hard gaan. De Stuur was niet overtuigend in zijn commando’s en slecht te verstaan. Op een gegeven moment zag ik in mijn rechter ooghoek de zijkant van een brug en op hetzelfde ogenblik raakte mijn riem de betonnen wand. Ik schrok! Vanaf dat moment ging ik steeds omkijken of we nergens tegenaan zouden varen en of de leider wel de juiste beslissingen nam. Dat gaf een hoop onrust.

Wat ik vaak tegen kom in mijn werk als coach/ adviseur is dat de leider zijn plek niet volledig neemt. Regelmatig spelen persoonlijke overtuigingen een rol bij het niet innemen van je plek.

Zo heb ik een groep leidinggevenden getraind die zich geen van allen ‘leider’ wilde noemen. In het voorstelrondje werd het al duidelijk. Het waren hun eigen angsten en overtuigingen over hiĆ«rarchie die parten speelden. De gevolgen waren zichtbaar: medewerkers ‘bemoeiden’ zich met alles en vaarden hun eigen koers. We zijn de rest van de dag bezig geweest met innerlijke overtuigingen van leiderschap, het belang van ordening en het innemen van plek. Het werd een persoonlijk proces dat, zo bleek na terugkoppeling, direct rust in de teams had gebracht.

Wat is jouw overtuiging over leiderschap?

Post navigation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *